यीशु एने बालजबुल

(मरकुस 3:20-30; लुका 11:14-23)

22तेवी थोड़ाक माणहे एक आंदलो एने मुको एतो ता माणहाह यीशु फाय लावा। ता माणहा माय खाराब जीव एतो, केरीन तो बोल नाह सेकतालो, यीशु ताह हुदार दिनो, एने तो बोलने एने देखणे बाज गीयो। 23ज्य देखीन आखा माणहे बोंगलायीन केणे बाज गीया, “काय ज्यो दाऊदान सोरो हे।”

24पुण फरिसी ज्य होमलीन केया, “ज्यो ते बुतड़ान आदिकारी बालजबुल ने मोदेक लेन बुतड़ाह काड़ेह।”

25यीशु तान मोनान वात जाणीन ताह केयो, “जा राज ने माणहा माय फुट पोड़ जाथे, ता राज ने माणहे उजेड़ जाती। एने जा बी हेयरान एने गेराणान माणहा माय फुट पोड़ जाथे, ता किहीक एकठा रेय सेकती। 26केदी सैतानुच सैतानाह काड़ीह, ताहार तान राज माय फुट पोड़ जायेल हे। ओवतो तान राज किहीक बोणीन रेय। 27केदी मी बालजबुल ने मोदेक लेन बुतड़ाह काड़थु, ताहार तुमरा वोस कुणीन मोदेक लेन बुतड़ाह काड़तेह? तानकेरता तुमरो नियाव तास केरती। 28एने केदी मी बोगवानान जीवान मोदेक लेन बुतड़ाह काड़थु, ताहार बोगवानान राज तुमरे आहने आव लागेल हे।

29“एने काल्लो बी माणुह एगदा तेगड़ा माणहान गेराम रिगीन तान माल नाह लुट सिकेत, पुण पेल ता तेगड़ा माणहाह बांद देय; ओवतो तो तान गेराह लुट लेय।

30“जो मार हेऱ्यो नाह सोतो तो मार विरोद माय हे; एने जो मार हेऱ्यो टुलो नाह किरेत, तो फाकरी दिथे। 31तानकेरता मी तुमूह केथु काय माणहान आखा बातीन पाप एने चिहटा माफ एय जाती; पुण चोखाला जीवान चिहटान एने पाप केदी बी माफ नाय एती। 32जो कुण माणहान बेटाख ने विरोद माय काह वातु केय तान गुना माफ एय जाती; पुण जो कुण चोखाला जीवान विरोद माय काह केय, तान गुना नाह ज्यी केली माय माफ एती, नाह ते ती केली माय माफ केराय जाती।