Ang Ikaduhang Pagsulay kang Job
1Usa ka adlaw, nagtigom na usab ang mga anghel sa presensya sa Ginoo, ug nikuyog gihapon kanila si Satanas. 2Miingon ang Ginoo kang Satanas, “Asa ka gikan?”
Mitubag si Satanas sa Ginoo, “Naglibot-libot ako sa kalibotan.”
3Miingon ang Ginoo kaniya, “Nakamatikod ka ba sa akong alagad nga si Job? Walay sama kaniya sa kalibotan. Matarong siya ug walay ikasaway sa iyang kinabuhi. Nagtahod siya kanako ug naglikay sa paghimo ug daotan. Ug nagpabilin gihapon siyang matinumanon kanako bisag gidani mo ako sa paglaglag kaniya sa walay hinungdan.”
4Mitubag si Satanas, “Dawaton sa tawo nga mawala ang tanan kaniya basta buhi lang siya. 5Apan siya gani mismo ang sakita ug sigurado gayod nga tunglohon ka niya.”
6Miingon ang Ginoo kang Satanas, “Sige, buhata ang gusto mong buhaton kaniya, apan ayaw lang siyag patya.” 7Busa mibiya si Satanas sa presensya sa Ginoo ug gisakit niya si Job pinaagi sa mga hubag-hubag nga nanubo diha sa iyang lapa-lapa hangtod sa iyang ulo. 8Nagkuha si Job ug tipak sa buak nga kolon ug gikagis sa iyang mga hubag-hubag samtang naglingkod siya sa abo. 9Giingnan siya sa iyang asawa, “Magpabilin ka pa ba gihapon nga matinumanon diha sa Dios? Tungloha siya aron mamatay ka na!”
10Mitubag si Job, “Walay pulos ang imong gipanulti. Ang maayo lang ba diay ang atong dawaton gikan sa Dios, ug dili ang daotan?”
Bisan sa nahitabo kaniya, wala makasala si Job pinaagi sa pagsultig daotan.
