Fii no Paykun Jinnaakun Selliniraa
(Mrk. 9.14-29; Luk. 9.37-43)
14Ɓay wonii ɓe hewtii takko jamaa on, onsay gorko goo ari jiccii yeeso Iisaa, o wi'i: 15«Koohoojo, yurminee ɓiɗɗo an on. Ko o iirotooɗo, himo tampi fota. Soono woo o yanay ka yiite e ka ndiyan. 16Mi addii mo ka taalibaaɓe mon ɓen, kono ɓe waawaali mo ɲawndude.»
17Iisaa jaabii, wi'i: «Onon ko on jamaanu ɓoyliingu ngu gomɗinaa. Ko haa honde tuma mi wondata e mon? E ko haa honde tuma mi muɲɲantoo on? Addanee lan mo ɗoo.» 18Iisaa toŋani jinnawii ngin, ngii yalti e paykun kun, kun ndikki e on saa'i tigi.
19Onsay taalibaaɓe ɓen gundii Iisaa, wi'i mo: «Ko fii honɗun menen men waawaali raɗaade ngii jinnawii?»
20Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Ko sabu ko gomɗinal mon ngal fanɗi kon. Ko fii ka haqiiqa mi andinii on, hay si tawii gomɗinal mon ngal no fota e abbere bene, si on wi'iino ngoo fello: ‹Iwu ɗoo!›, ngo iwayno. Harayno hay huunde alaa ko ronkaynoɗon. 21Kono sifa ngii jinnawii, ko toraare Alla e hoorugol tun yaltinta ngii.»
