गैर कौमन मां प्रचार
17“ते ज़ैखन अवं यरूशलेम नगरे मां वापस अव, ते अवं मन्दरे मां प्राथना केरने लगोरो थियो, त मीं दर्शन लावं। 18ते तै लाव ते एन ज़ोतू शुनू कि, ‘लूश केर, ते यरूशलेम नगरे मरां लूशी निस, किजोकि एना लोक मेरे बारे मां तेरी गवाही कबूल न केरेले।’ 19मीं ज़ोवं, ‘हे प्रभु एना लोक ज़ानतन कि अवं हर प्राथना घरे मां गातो थियो, ते केन्च़रे अवं तेरे मन्ने बालन कैद केरतो ते कुटतो थियो। 20ते ज़ैखन तेरे गवाह स्तिफनुस मारने लगोरे थिये, त अवं भी तैड़ी थियो, ते तैसेरे मारने मां खुशी थियो। ते अवं मारने बालां केरां लिगड़ां पहरतो थियो।’ 21ते प्रभुए मीं सेइं ज़ोवं, ‘गा अवं तीं गैर कौमन कां दूर-दूर भेज़ेलो।’”
22सारे लोक तैसेरी गल्लां शुन्ने लगोरे थिये, पन ज़ैखन तै इड़ी तगर पुज़्ज़ो त सारे लोक ज़ोरे-ज़ोरे चिन्डां मारने लगे, “ऐह ज़ींतो रखनेरे काबल नईं!” एस मार। 23ज़ैखन लोकां केरि शौर ते चिन्डां च़ेलती रेइ, त तैना चोगे शैरतां धूड़ आसमाने उडारने लगे। 24त फौजी पलटनरे सरदारे पौलुस क़िले मां नेनेरो हुक्म दित्तो, “एस कोड़ेइं सेइं बाथ ते एसेरू बियान घिन्ना ताके पतो लगे, कि लोक किजो चिन्डां मारने लोरेन।” 25ज़ैखन तैना कोड़ेइं सेइं बानेरे लेई पौलुस रेस्सी सेइं बन्धो, त तैनी एक्की सूबेदारे सेइं ज़ोवं ज़ै तैड़ी नेड़े थियो। “कुन अक रोमी मैन्हु बगैर कसूरे झ़ुसनो जाइज़े?” 26ज़ैखन तैनी सूबेदारे एन शुनू त तै फौजी पलटनरे सरदारे कां जेव, “तू कुन ज़ोतस? ऐह त अक रोमी मैन्हुए।” 27फौजी पलटनरे सरदारे पौलुसे कां एइतां पुछ़ू, “कुन तू रोमीस?” तैनी ज़ोवं, “हाँ।” 28इन शुन्तां फौजी पलटनरे सरदारे ज़ोवं, “कि मीं रोमी भोनेरी पदवी बड़े पेइंसे देइतां हासिल कियोरीए।” ते पौलुसे ज़ोवं, “पन अवं त ज़र्मनेरो रोमी।” 29ज़ैना लोक पौलुसेरू बियान घिन्ने बाले थिये, तैना नेश्शी जे, फौजी पलटनरे सरदारे भी इन बुझ़तां कि ई रोमीए, ते तैनी तै बन्धो, ते डेरि जेव।


