पापेरी शुरुआत

1यहोवा परमेशरे ज़ेत्रे जंगली जानबर बनेवरे थिये, तैन सेब्भन मरां सप च़लाक थियो, ते तैने कौन्शी सेइं ज़ोवं, “कुन सच़्च़े, कि परमेशरे ज़ोवरूए कि, ‘तुस इस बागरे कोन्ची बुट्टेरो फल न खेइयथ?’” 2कौन्शां सप्पे सेइं ज़ोवं, “इस बागरे बुट्टन मरां अस फल खेइ सकतम; 3पन ज़ै बुट बागरे मझ़ाटे, तैसेरे फलेरे बारे मां परमेशरे ज़ोवरू कि तुस तैस न खेइयथ ते न तैस सेइं हुरथ, नईं त तुस मेरि गाले।” 4तैखन सप्पे कौन्शी सेइं ज़ोवं, “तुस पक्‍के न मरेले, 5बल्के परमेशर एप्पु ज़ानते कि ज़ैस दिहाड़े तुस तैसेरो फल खाएले तैस्से दिहाड़े तुश्शी एछ़्छ़ी खुल्‍ली गैली, ते तुस भले ते बुरे ज्ञान हासिल केरतां परमेशरेरे बराबर भोइ गाले।” 6ते ज़ैखन कौन्शां हेरू कि तैस बुट्टेरो फल खाने मां रोड़ोए, ते हेरने मां मने पसंद एजनेबालोए, ते अक्ल देनेरे लेई काबल भी आहे, तैखन तैसां तैस मरां ट्लोड़तां खव; ते अपने मुन्शे भी दित्तो, ते तैने भी तैस सेइं साथी खव। 7तैखन तैन दूईयां केरि एछ़्छ़ी खुल्‍ली जेई, ते तैन्न पतो लग्गो कि तैना नग्गे आन; एल्हेरेलेइ तैनेईं फैगेरे बुट्टेरां पट्लां ज़ोड़ी-ज़ोड़ी लिगड़ां बनां।