परमेशरो रिया दया ते उद्धारो री उम्मीद
1आऊँ जो ये लिखणे लगी रा मैं यहोवे रे रोषो रिया बजा ते बऊत दण्ड ओर दु:ख सयीन करी राखेया; 2ये एड़ा मानो कि परमेशर माखे लई जाई की प्रयासे दे नि, न्हेरे देई चलाओआ; 3यहोवे आपणा आथ मेरे खलाफ करिता एड़ा तिने बार-बार पूरा दिन ओर हर दिन कित्तेया। 4तिने मेरा मास ओर चामड़ा गल़ाई ता रा ओर तिने मेरी आड्डिया तोड़ी ती रिया। 5यहोवे माखे रोकणे खे जईरो वाल़ा कीला बणाया ओर आऊँ कठण काम ओर दु:खो साथे केरी राखेया; 6ये एड़ा मानो कि तिने आऊँ बऊत दिना ते मरे रे माणूंआ जेड़ा न्हेरी जगा दे जिऊँणे खे मजबूर कित्तेया। 7ये एड़ा मानो कि यहोवे मेरे चऊँ कनारे बाड़ लगाई राखेया कि आऊँ निकल़ी नि सकदा; तिने आऊँ बड़े साँगल़ा साथे बानी राखेया; 8आऊँ चींगी-चींगी की दुहाई देऊँआ, तेबे बी यहोवा मेरी प्रार्थना नि सुणदा; 9ये एड़ा मानो कि तिने मेरी बाट कअड़े रे पात्थरा साथे रोकी राखी, तिने मेरी बाट बाँगी करी ती री। 10यहोवा माखे बाटा दे ताक लगाए रे पालूए ओर शेरो जेड़ा ए;
11यहोवे आऊँ मेरी बाटा ते पुलाई ता ओर आऊँ फाड़ी ता; तिने आऊँ उजाड़ी ता रा। 12ये एड़ा मानो कि परमेशरे धनुष चढ़ाई की आऊँ आपणे तीरो रा नशाणा बणाई राखेया। 13ये एड़ा मानो कि तिने आपणे तीरो साथे मेरा दिल छेदी ता रा; 14मेरे आपणे सारे लोक मां पाँदे आसोए ओर पूरा दिन मां पाँदे गाणे बणाई की गाओए, 15परमेशरे आऊँ कठण दु:खो साथे परी ता ओर विष पल़्याई की रज्जाई ता रा। 16ये एड़ा मानो कि तिने मेरे दाँद रोड़िया साथे तोड़ी ते ओर आऊँ स्वाई साथे टखी ता रा; 17ओर आऊँ मनो ते उतारी की बिना कल्याणो रा करी ता रा; आऊँ कल्याण पूली गा रा; 18इजी री खातर मैं आपणे आपू ते बोलेया, “माँदे तागत नि रई ओर मेरी उम्मीद जो यहोवे पाँदे थी, से टूटी गी री।” 19ओ यहोवा मेरा दु:ख ओर पटकदे फिरना, मेरा विष पीणा याद कर! 20आऊँ तिना रे बारे देई सोचदा रऊँआ, इजी ते मेरे प्राण टल़ने लगी रे। 21पर आऊँ ये याद करूँआ, इजी री खातर माखे उम्मीद ए। 22आसे खत्म नि ऊए; ये यहोवे री महान करूणा रा फल ए, कऊँकि तेसरी दया अमर ए। 23से दया हर प्यागा खे नयी ऊँदी रओई; ओ यहोवा तेरी सच्चाई महान ए।
24इजी री खातर मैं आपणे आपू ते बोलेया, “यहोवा मेरा इस्सा ए, इजी बजा ते मां तेस पाँदे उम्मीद राखणी।” 25जो यहोवे खे न्याल़ोए ओर तेसगे जाओए, तिना खे यहोवा खरा ए। 26इजी री खातर यहोवे ते उद्धार पाणे री उम्मीद राखी की, चुपचाप रणा खरा ए। 27सबी मर्दो खे जवानिया रे कामो रा जूँगड़ा चकणा खरा ए। 28सब कोई ये जाणी की कल्ला चुपचाप रओ कि परमेशरे ई तेस पाँदे ये बोज राखी राखेया; 29से आपणा मूँ तूड़ा पाँदे राखो, क्या पता इदे कोई उम्मीद ओ कि यहोवा तिना री मताद करो; 30से आदमी आपणी खाख आपणे बाणे वाल़े रिया तरफा खे फेरो ओर बेज्जती सयीन करदा रओ। 31कऊँकि परमेशर आपणे माणूंआ खे सदा आपणे मनो ते उतारी की नि राखदा, 32यहोवा चाए दु:ख बी देयो, तेबे बी आपणी बऊत करूणा रिया बजा ते आसा पाँदे दया बी करोआ; 33कऊँकि से माणूंआ खे आपणे मनो ते ना तो दबांदा ओर ना दु:ख देंदा। 34पूरी तरतिया रे बन्दिया खे पैरा निठे राखोआ, 35केसी माणूंए रा अक्क परमपरदान परमेशरो सामणे मारना, 36ओर केसी माणूंए रा मुकद्दमा बिगाड़ना, इना तीऊँ कामा खे परमेशर देखी नि सकदा। 37जे परमेशरे आज्ञा नि दित्ती ओ, तेबे कुण ए कि वचन बोलो ओर से पूरा ऊई जाओ? 38मुसीबत ओर कल्याण, दोनो परमपरदान परमेशरो री आज्ञा ते ई ओ ए? 39इजी री खातर जिऊँदा माणूं कऊँ कुड़कुड़ाओ? ओर माणूं आपणे पापो रे दण्डो खे बुरा कऊँ मानो? 40आसा खे आपणा चाल-चलण त्यानो दे परखणा चाईयो ओर यहोवे रिया तरफा खे फिरना चाईयो। 41आओ, आसा खे स्वर्गो दे रणे वाल़े परमेशरो रिया तरफा खे त्यान लगाणा चाईयो ओर आथ फैलाई की बोलणा चाईयो, 42ओ यहोवा, आसे तेसखे बोलिये, “आसे तो तेरे खलाफ पाप ओर बगावत करी राखी ओर तैं माफ नि कित्तेया। 43तेरा गुस्सा आसा पाँदे ए, तूँ आसा पीछे पड़ी रा, तैं बिना तरस खाए आसा खे सजा देई राखी। 44तैं आपू खे बादल़ो साथे केरी ला रा, ताकि तां तक प्रार्थना नि पऊँची सको। 45तैं आसे जातिया-जातिया रे लोका बीचे कूड़ा-कबाड़ जेड़े ठराई राखे। 46म्हारे सारे दुश्मणे आसा पाँदे आपणा-आपणा मूँ फैलाई राखेया; 47डर ओर गड्डा, उजाड़ ओर नाश, आसा पाँदे आई की पड़ी रे।” 48कवि बोलोआ, “मेरे लोक कायी ते दे ए, ओर इजी ते मेरे आसू मेरिया आखी ते नदिया रे पाणिए जेड़े बह्ईणे लगी रे। 49मेरी आखी ते लगातार आसू बह्यींदे रणे।” 50ओ यहोवा मा तदुओ तक रोंदे रणा जदुओ तक तू स्वर्गो ते आसा रिया तरफा खे नि देखो; 51मेरे यरूशलेम शईरो रिया सबी जवान जवाणसा रा आल देखी की मेरा दु:ख बढ़ोआ। 52जो लोक बेकारो देई मेरे दुश्मण बणी रे, तिने निर्दयी ऊई की चिड़िया जेड़ा मेरा शिकार करी राखेया। 53तिने आऊँ जिऊँदा ई गड्डे दे सेटी ता की मेरी जिन्दगिया रा अन्त करने खे मां पाँदे पात्थर खसकेई सको; 54मेरे सिरो पाँदा ते पाणी बह्यी गा, मैं आपणे आपू ते बोलेया, “आऊँ एबे नाश ऊईगा।” 55ओ यहोवा, डूग्गे गड्डे ते मैं तांते प्रार्थना कित्ती कि मेरी मताद करो; 56तैं मेरी सुणी ताकि जो दुहाई देई की आऊँ चींगदा रऊँआ, तिजी ते कान नि फेर! 57जेबे मैं ताखे आका पाईया, तेबे तैं माखे ज्वाब दित्तेया, “डर नि!” 58ओ यहोवा, तैं मेरा मुकद्दमा लड़ी की मेरे प्राण बचाई ले रे। 59एबे ओ परमेशर, जो अन्याय मां पाँदे ऊई रा, से तैं देखी राखेया; तूँ मेरा न्याय कर। 60जो बदला मेरे दुश्मणे मांते लया ओर जो योजना मेरे खलाफ कित्ती, से बी तैं देखी राखिया। 61ओ यहोवा, जो योजना ओर निन्दा सेयो मेरे खलाफ करोए, सेयो बी तैं सुणी राखिया। 62मेरे बिरोदिया रे वचन ओर जो कुछ सेयो मेरे खलाफ लगातार सोचोए, तूँ तिजी खे जाणेया। 63तिना रा उठणा-बैठणा त्यानो दे देख; सेयो मां पाँदे गाणे बणाओए। 64ओ यहोवा, तूँ मेरे दुश्मणा रे कामो रे मुताबिक तिना खे सजा दे। 65तां तिना रा मन सुन्न करी देणा; तेरा स्राप तिना पाँदे ऊणा। 66ओ यहोवा, “तां आपणे रोषो ते सेयो दुड़ाई-दुड़ाई की तरतिया पाँदा ते पूरी तरआ ते नाश करी देणे।”


