देशो रे बचाव रिया तँईं प्रार्थना

आसापो रा मश्कील

1ओ परमेशर, तैं आसे सदा खे कऊँ छाडी ते?

कऊँ तेरा गुस्सा तेरिया पेडा रे खलाफ उठणे लगी रा?

2याद कर आपणी मण्डल़िया खे, जो तैं पुराणे बखतो ते खरीदी राखी थी

ओर जो तैं आपणा निज पाअगो रा गोत्र बनाणे रिया तँईं छुड़ाई ला था।

याद कर सिय्योन पाह्ड़ो खे, जेती तूँ रये आ!

3आओ ओर म्हारिया ईमारता खे देखो! तेरे दुश्मणे सेयो पुरिया तरआ ते नाश करी तिया ए।

तिने तेरे मन्दरो दे जो कुछ बी ए, सब कुछ नाश करिता रा ए।

4म्हारे दुश्मण तेरे मन्दरो ते शेरो रिया तरआ गरजोए,

तेती तिने आपणे ई चण्डे खड़े करी राखे कि सेयो जीती गे।

5सेयो क्वाड़िया साथे मन्दरो रे टुकड़े-टुकड़े करो थे,

जिंयाँ डाल़ बाडणे वाल़े लोक!

6तिने मन्दरो री नक्काशी क्वाड़िया ओर थोड़ूआ साथे फाड़ी ती री ए।

7तिने तेरे रणे रिया जगा दे आग लगाईती

ओर तेरे नाओं री रणे री जगा टाल़ी की अशुद्ध करिती री।

8तिने आपणे मनो रे बोलेया, “आसा यो एकदम दबाई देणे।”

तिने एते देशो रे परमेशरो री सारिया आराधना करने रिया जगा फूकी तिया।

9आसा खे एबे परमेशरो रा कोई बी नौखा चिह्न नि दिशदा;

एबे कोई नबी नि रया, आसा बीचे कोई नि जाणदा कि म्हारी एड़ी दशा कदुओ तक रणी।

10ओ परमेशर, बरोदी कदुओ तक आसा री निंदा करदा रणा?

क्या दुश्मण तेरे नाओं री निंदा सदा करदा रणा?

11तैं आपणा दाँणा आथ कऊँ रोकी राखेया?

तेस आपणे दाँणे आथो खे पँजरो ते निकयाल़ी की तिना रा अंत करी दे।

12परमेशर तो शुरूए तेई आसा रा राजा ए,

से तरतिया पाँदे उद्धारो रे काम करदा आई रा।

13तैं तो आपणी शक्तिया साथे समुद्रो रे दो इस्से करीते;

तैं तो पाणिए बीचे अजगरो रे टुकड़े-टुकड़े करीते।

14तैं तो लिब्यातानो रे सिरो रे टुकड़े-टुकड़े करी की

जंगल़ी जानवरा खे खुल़ाई ते।

15तैं चट्टान तोड़ी की साफ पाणिए रे चरने ओर सूबल़ा नकाल़िया,

तैं तो बारामासी बह्णे वाल़िया नदिया सुखाई तिया।

16तेरा ई दिन ए ओर रात बी तेरी ए;

सूरज ओर चाँद तैंई ठराई राखे।

17तैं तो तरतिया रे सारे बन्ने ठराए,

तऊँदी ओर ईयूँद दोनो तैं बणाई राखे

18ओ प्रभु, याद कर कि दुश्मणे तेरी केड़ी निंदा करी राखी

ओर मूर्ख लोके तेरे नाओं री बेज्जती करी राखी।

19आपणी कूगिया रे प्राण जंगल़ी जानवरा रे वशो रे नि कर,

आपणे दु:खी लोका रिया जिन्दगिया खे सदा खे नि पूला।

20आपणी तेसा वाचा खे याद राख जो आसा साथे करी राखी ए,

कऊँकि देशो दे न्हेरा ओर अत्याचार ऊणे लगी रा!

21दबे रे लोका खे बेज्जत ऊई की वापस नि आऊणा पड़ो;

दु:खी ओर गरीब लोक तेरे नाओं री स्तुति करो।

22ओ परमेशर उठ, आपणा मकद्दमा आपू ई लड़;

मूर्ख लोका ते जो तेरी निंदा लगातार ऊँदी रओई, तिजी खे याद कर।

23आपणे बैरिया रा बड़ा बोल नि पूल,

तेरे बरोदिया रा आल्ला-गोल्ला तो लगातार उठदा रओआ।