Select a Verse

यरुसलेम नी मंडळी ने पतरस नी चीट्‌ठी

1आखा युहद्‌या ना भाय-बेन्‌या ने अने नेवताळा ने पतो चाल्‌यो के आड़जात्‌या माणहु बी भगवान ना बोलु ने मान लेदा। 2जत्‌यार पतरस यरुसलेम आयो, ता भरहो करन्‌या खतनु करला माणहु वाक काडता जाय्‌न केदा। 3“तु आड़जात्‌या माणहु ना घोर मे भरायो, अने तीमनी ह़ाते खाणु काहा खादो?” 4ता पतरस, जे कंय हयलु तीहयु आखु सुरु गेथु आखरी लग ह़मजाड़तो जाय्‌न केदो:

5“मे याफा ह़ेर मे वीन्‌ती करवा बाज रेलो हतो, ता मे चोखली आत्‌मा ना कब्‌जा मे हय ज्‌यो अने मारी चेत नी री अने मे ह़पनु देख्‌यो, अने तेतरी वळे ह़रग उगड़ी ज्‌यु, अने नाम्‌बा-चवड़ा चादरान तेवी कानी चीज ने ह़रगे गेथी पथराय्‌न उतरीन मार भणी आयु, अने तीना च्‌यार खुणा धरती पोर मेकाय ज्‌या। 6मे तीहयी चीज ने ध्‌यान सी देख्‌यो। ता तीहयी चीज मे धरती ना आखा भाती ना च्‌यार पोग्‌या जानवर्‌या, जंगली जानवर्‌या, अने घीहाय्‌न चालन्‌या जानवर्‌या अने ह़रग ना चड़ा हता। 7अने मने एक बोली ह़मळायी के ए पतरस! उठ, आमने मार अने खा। 8पण मे केदो, ए मालीक! मे आमने कदी नी खाम? काहाके मे बगड़ली अने वीटळ्‌ळी चीज हजु लग नी खादो। 9ते बी तीहयी बोली अळी बीजी कावा ह़रगे गेथी मने ह़मळायी, भगवान जे चीज ने चोखली केदलो से, ते चीज ने तु वीटळ्‌ळी ना केय। 10आसम तीन कावा हयु; अने अळतेण तीहयी ह़रग मे पासी उचलाय जी। 11अने अळतेण जे तीन अदमी ने केसर्‌या गेथा मारीन्‌तां मोकल्‌ला हता, तीहया अदमी जे घोर मे आमु हता, तां ह़रा आय लाग्‌या। 12तत्‌यार चोखली आत्‌मा मने हुकम आपी के तु ईमनी ह़ाते सेड़साड़ कर्‌या वगर जा। अने आहया छो भाय बी मारी ह़ाते चाल पड़्‌या; अने आमु तीहया माणेह ना घोर ज्‌या। 13अने तीहयो आमने देखाड़्‌यो के मने ह़रगदुत मार घोर मे उबो हय रेलो देखाव पड़्‌यो, तीहयो मने केदो, ‘तु याफा ह़ेर मे तारा माणहु ने मोकलीन सीमोन ने बोलाय लेजे पतरस केवाय। 14तीहयो एवी वात केहे, तीनी लारे तु अने तारु घोराणु छुटकारो हात करहु।’ 15अने जत्‌यार मे तां जाय्‌न तीमने वात देखाड़वा बाज र्‌यो हतो, ता चोखली आत्‌मा तीमनी पोर तेम ने तेम उतरी जीसम आपणी पोर सुरु मे उतरली। 16तीहयी टेमे मने मालीक नो आहयो बोल फोम आयो, ‘युहन्‌ना ते पाणी मे बपतीस्‌मा आपतो हतो, पण थोड़ाक दाड़ा मे, तमने चोखली आत्‌मा मे बपतीस्‌मा अपायहे।’ 17भगवान तीमने तीहयुत ईलाम आप्‌यो जे आपणु ने मालीक ईसु मसी पोर भरहो कर्‌या करीन आप्‌यो; ता आमु कोय केवाय, जे भगवान ना काम ने रोकया?”

18आहयी वात ह़मळीन तीहया धीरा पड़ ज्‌या, अने तीहया भगवान ना गुण गावीन केवा बाज ज्‌या, “ता भगवान आड़जात्‌या ने बी अमर जीवाय आपवा करीन तीमने पाप भणी गेथा मन फीरवीन भगवान भणी वळवा नो वाटो आपलो से।”

अंताकीया नी मंडळी

19स्‌तीफनुस ना बाह ने यरुसलेम मे वेला पाड़वा ना कारण सी। जे माणहु रीवण्‌या-तीवण्‌या हय्‌न वेरवाय ज्‌या, जता-जता तीहया फीनीके अने कुपरुस अने अंताकीया ह़ेर मे पुग्‌या; पण तीहया ईसु ना माणहु ईसु नी खुस-खबर युहदी माणहु ने एतरा ह़मळावत्‌ला। 20बाखीन तीहया ईसु ना चेला मे ना थोड़ाक कुपरुस मे रेण्‌या, अने कुरेन मे रेण्‌या हता, जे अंताकीया मे आवीन युनानी माणहु ने बी मालीक ईसु नी खुस-खबर ह़मळावा बाज ज्‌या। 21अने मालीक नी सक्‌ती तीमनी ह़ाते हती, अने ढेरेत माणहु मालीक ईसु पोर भरहो करीन मालीक ईसु वगा वळ ज्‌या।

22यरुसलेम नी मंडळी मे बी आहयी वात पुग जी, अने तीहया बरनाबास ने अंताकीया ह़ेर मे तीमनीन्‌तां मोकली देदा। 23अने बरनाबास तां जाय्‌न भगवान नी दया देखीन घण-जबर खुस हयो; अने आखा ने रावण्‌या करीन ह़ीकाड़्‌यो, के तमु डील अने मन लगाड़ीन मालीक ईसु पोर भरहो करता रेवो। 24काहाके बरनाबास एक भलास्‌यो माणेह हतो; अने चोखली आत्‌मा तीनी मे पुरी भरायली हती अने ईसु पोर तीनो भरहो बी पक्‌को हतो। अने ढेरेत माणहु तीमनी ह़ाते भेसकाय ज्‌या।

25अळतेण बरनाबास साउल ने ह़ोदवा करीन तरसुस ह़ेर मे जत र्‌यो। 26अने तीहयो ते साउल ने ह़ोदीन अंताकीया ह़ेर मे ली आयो, अने तीहया एक साल लग ईसु नी मंडळी ने भेटता र्‌या, अने ढेरेत माणहु ने ह़ीकाड़ता र्‌या, अने अंताकीया मे माणहु आखा ना पेले ईसु ना चेला ने मसी केवा बाज ज्‌या।

27तीहया दाड़ा मे थोड़ाक भगवान वगे गेथी वात केण्‌या माणहु यरुसलेम गेथा अंताकीया ह़ेर नी मंडळी मे आया। 28तीमनी मे अगबुस नाम नो एक जणो उबो हय्‌न आत्‌मा नी अगवाय मे केदो, आखी कळी मे काळ पड़वा वाळो से। आहयो काळ राजान राजा कलोदीयुस नी टेमे पड़लो। 29तत्‌यार ईसु ना चेला आहयो वीच्‌यार काड्‌या के एकीक जणो आपणा-आपणा रुप्‌या-टका ना अनसारे युहद्‌या परगणा मे रेवा वाळा आपणा भाय-बेटा नी सेवा-चाकरी जुगु थोड़ाक रुप्‌या-टका ली मोकलहु। 30अने तीहया जेम वीच्‌यार्‌या तेमेत कर्‌या; अने तीहया पुडार्‌यान्‌तां, बरनाबास अने साउल ने रुप्‌या-टका ली मोकल्‌या।