Select a Verse

बरनाबास अने साउल ने खुस-खबर ह़मळाव्‌वा मोकले

1अंताकीया ह़ेर नी मंडळी मे थोड़ाक भगवान वगे गेथी वात केण्‌या माणहु अने ह़ीकाड़न्‌या हता, जीसम बरनाबास, अने सीमोन जे काळ्‌ळो केवायत्‌लो अने कुरेनी मे रेण्‌यो लुकीयुस, अने देस ना चोवथा हीस्‌सा मे राज करन्‌यो हेरोद राजा नो बाखड़्‌यो भाय मनाहेम अने साउल। 2जत्‌यार तीहया उपाह़ भेळ मालीक नी भक्‌ती करवा बाज र्‌या हता, तत्‌यार चोखली आत्‌मा केदी, “मे जे सेवा ना काम जुगु मारीन करते बरनाबास अने साउल ने बोलावली से, तीमने आंग्‌ये कर लेवो।”

3ता तीहया उपाह़ अने वीन्‌ती करीन बरनाबास अने साउल पोर हात मेकीन तीमने मोकली देदा।

पोलुस नी पेली परच्‌यार यात्‌रा

4अळतेण बरनाबास अने साउल चोखली आत्‌मा नी अगवाय मे सीलुकीया ज्‌या, अने तां गेथा मोट्‌ला ढुंड्‌या मे बहीन कुपरुस जत र्‌या। 5अने सलमीस ह़ेर पुगीन, तीहया युहदी माणहु ना भक्‌ती ना घोर मे भगवान नो बोल ह़मळाया। अने युहन्‌नो तीमनो चाकर्‌यो हतो।

युहदी माणहु नु भक्‌ती नु घोर

6अने तीहया तां आखा देस फीरता-फीरता, पाफुस मे पुग्‌या: तां तीमने बार-ईसु नाम नो एक युहदी जाती नो जादु-वीद्‌या देखाड़न्‌यो अने झुटो भगवान वगे गेथी वात केण्‌यो माणेह भेट्‌यो। 7तीहयो राजो सीरग्‌युस पोलुस नी ह़ाते हतो। जे अक्‌कल वाळो माणेह हतो। तीहयो बरनाबास अने साउल ने बोलावीन भगवान नो बोल ह़मळवा कर्‌यो। 8पण आहयो एलीमास जादु देखाड़न्‌यो हतो। आहयो बरनाबास अने साउल भणी जोर कर्‌यो। अने सीरग्‌युस ने भरहो करवा सी रोकवा हींड्‌यो। 9बाखीन साउल, जे पोलुस बी केवायतो हतो। चोखली आत्‌मा ना कब्‌जा मे हय्‌न तीहया ईलीमास भणी एकडीट्‌यो भाळीन केदो। 10तु भुतड़ा नो सोरो से, तारी मे बीजा ने धोको देवा नी वात अने ठगवा नी वात भरायली से। अने तु आखा धरम नो वेरी से, ह़ु तु भगवान नी ह़ुदी वाट ने वाकी करवा नी सोड़े? 11हाव देख, मालीक तने डंड आपवा बाज र्‌यो, तु थोड़ाक दाड़ा लग आंदळो रेही अने दाड़ु ने नी देखे: ता तीनी पोर अंदारलु छवाय ज्‌यु, अने तीहयो कानो मारो हात धरीन लीजहे करीन आञे ने ह़ेले ह़ोलकवा बाज ज्‌यो। 12जे हयु तीहयु आखु देखीन ह़ेर नो हकदार्‌यो, ईसु पोर भरहो कर लेदो; अने तीहयो मालीक ईसु ना बारा मे ह़मळीन वहराय ज्‌यो।

पीसीद्‌या मे पोलुस नु आवणु

13पोलुस अने तीना ह़ाती मोट्‌ला ढुंड्‌या मे बहीन पाफुस गेथा पमफुल्‌या देस ना पीरगा ह़ेर मे आया; अने युहन्‌नो तीमने तां सोड़दीन पासो यरुसलेम जत र्‌यो। 14पोलुस अने बरनाबास पीरगा गेथा अगा जाय्‌न पीसीद्‌या ना अंताकीया मे पुग्‌या, अने तीहया अराम ना दाड़े युहदी माणहु ना भक्‌ती ना घोर मे जाय्‌न बह ज्‌या। 15मुसा ना लारे लीखली सास्‌तर अने भगवान वगे गेथा लीखण्‌या माणहु नी कीताप भणीन अळतेण भक्‌तीन घोर ना पुडारी, बरनाबास ने तां अने पोलुस ने तां आहयी वात की मोकल्‌या, “ए भायु! कदीम माणहु ने हीम्‌मत आपवा जुगु तमारी पांह कंय बी वात हय ता केवो।” 16तत्‌यार पोलुस उबो हय ज्‌यो, अने हात उरवतो जाय्‌न केवा बाज ज्‌यो; ए ईस्‌रायली माणहु अने भगवान नी बीक मानीन जीवण्‌या आड़जात्‌या माणहु ह़मळो: 17आपणो ईस्‌रायली माणहु नो भगवान आपणा आड़ा-बुड़ा ने टाळ लेदलो से, अने जत्‌यार तीहया मीसर देस मे पारका बणीन री र्‌या हता, ता तीमनो वेल वदाड़ीन तीमने मोटा बणायो, अने आह़फा ना हात ना ज्‌योरे तीमने तां गेथो नीकाळ लायो। 18तीहयो चाळीह साल लग जंगल मे तीमनी रखवाळी कर्‌यो। 19अने भगवान कनान देस मे ह़ात जाती ने खत्‌तम कर देदो, अने तीहयु देस आपणा आड़ा-बुड़ा ना हक मे कर देदो। 20अने अळतेण भगवान भणी गेथी वात केण्‌या माणेह समुएल लग नीयाव करन्‌या ठेरायो। 21भगवान पांह एक राजा नी मांग कर्‌या: ता भगवान तीमनी जुगु बीन्‌यामीन नी कुळी मे गेथो कीस नो बेटो साउल ने राजा बणाय देदो। 22अने अळतेण भगवान साउल ने राज गेथो सेटो करीन दावुद ने तीमनो राजा बणायो; आहया दावुद ना बारा मे भगवान आहयी गवा देदो, “के मने एक माणेह मारा मन ना अनसारे जड़ जेलो से, जे यीसे नो बेटो दावुद से। आहयोत दावुद मारी मरजी पुरी करहे।” 23आहया दावुद नी अवल्‌यात मे गेथोत भगवान आह़फा ना वायदा ना अनसारे ईस्‌रायली माणहुन तां एक सोड़ाव्‌वा वाळा ने ईसु ना रुप मे मोकल्‌यो। 24तीने आव्‌वान पेले युहन्‌नो आखा ईस्‌रायली माणहु ने पाप भणी गेथा मन फीरवीन भगवान वगा वळवा ना बपतीस्‌मान परच्‌यार करतो हतो 25अने युहन्‌नो भगवान नु काम पुरु करवात वाळो हतो, ता केदो, तमु मने जे ह़मजी र्‌या, तीहयो मे नी हय! बाखीन देखो, एक आसवो से जे मार गेथो अळतेण आव्‌वा बाज र्‌यो। अने मे तीना खाहड़ा ना बोंद सोड़वान लायक नी हय।

26ए भायु, अब्‌राहम नी अवल्‌यात! अने भगवान नी बीक मानीन जीवण्‌या आड़जात्‌या माणहु! छुटकारा नी आहयी खुस-खबर आपणु आखा जुगु से। 27यरुसलेम मे रेवा वाळा अने तां नीयाव करन्‌या मुखी ईसु ने नी ओळख्‌या, अने तीहया भगवान वगे गेथी वात केण्‌या नी कीताप मे लीखली वात ने नी ह़मज्‌या; जे अराम ना दाड़ाडीट भणत्‌ला। जाण बुजीन तीने गुनाळ्‌ळो ठेरावीन लीखली वात पुरी कर्‌या। 28भले तीमने डंड आपे एवो गुनो तीनी मे देखावा नी पड़्‌यो, ते बी तीहया पीलातुस ह़ाते रावण्‌या कर्‌या, के हीने मराय नाख। 29अने तीहया ईसु ना बारा मे जे कंय लीखलु हतु, तीहयु आखु पुरु कर लेदा, ता तीहया ईसु ने कुरुस पोर गेथा उतार लेदा, मड़ाट्‌या मे गाड़ देदा। 30पण भगवान ईसु ने मर्‌या-ह़र्‌या मे गेथो पासो जीवाड़ीन बठो कर देदो। 31अने तीहयो घणा दाड़ा लग तीहया माणहु ने देखाव पड़तो र्‌यो, जे तीनी ह़ाते गलील जीला मे गेथा यरुसलेम मे आवता हता। हाव तीहयात माणहु अगळ तीना गवा से। 32अने आमु तमने तीहया बोली करला वायदा नी खुस-खबर ह़मळावया, जे वायदो भगवान आपणा आड़ा-बुड़ा ह़ाते करलो हतो। 33भगवान ईसु मसी ने मर्‌या-ह़र्‌या मे गेथो जीवतो करीन तीहयोत वायदो आपणी अवल्‌यात जुगु पुरो करलो से, जीसम भजन मे बी लीखलु से:

तु मारो सोरो से;

आज गेथो मे तारो बाह बण ज्‌यो।

34भगवान ईसु ने मर्‌या-ह़र्‌या मे गेथो पासो जीवाड़वा ना बारा मे केदो, के तीहयो कदी नी ह़ड़े। काहाके भगवान तीने केदलो हतो,

मे तने चोखली अने जलमकी संयबरकत आपही,

जे संयबरकत मे दावुद ने आपवा नी बोली करलो हतो।

35एतरे तीहयो एक अळी बीजा भजन मे केदलो;

तु आपणा चोखला भगत ने ह़ड़वा नी देय।

36“काहाके दावुद ते भगवान नो हुकम मानीन भगवान नी मरजी पुरी कर्‌यो; अने मर ज्‌यो; अने तीने आड़ा-बुड़ा ने गाड़ला तां गाड़ देदा; अने तीनु डील तां ह़ड़ ज्‌यु। 37बाखीन भगवान तीने मर्‌या-ह़र्‌या मे गेथो जीवाड़ीन पासो बठो कर्‌यो, तीनु डील नी ह़ड़्‌यु। 38एतरे ए भायु! तमु वारु रीते ह़मजी लेवो के आहयात ईसु ना लारे तमने पाप नी माफी नी ह़ीकापण ह़मळावलो से। मुसान लारे लीखली सास्‌तर आहया पाप मे गेथो छुटकारो आपीन तमने धरमी नी बणावे। 39पण भगवान ईसु पोर भरहो करन्‌या नेत वण-गुनाळ्‌ळा ठेरावे। 40एतरे चेतीन रेवो, कंखर माय्‌न भगवान वगे गेथी वात केण्‌या माणहु ना कीताप मे लीखली वात पुरी नी हय जाय:

41ए वाक काडण्‌या, वहराय्‌न मर जावो;

काहाके मे तमारा जमाना मे एक जुदु काम करवा वाळो से;

एक आसवु काम, कदी तमारी मे ना कोय आना बारा मे वात बी करहे,

ते बी कोयने आहयी वात नो भरहो नी आवे।”

42जत्‌यार पोलुस अने बरनाबास बारा नीकळवा बाज र्‌या हता ता माणहु तीमनी पांह रावण्‌या कर्‌या, तमु आवता अराम ना दाड़े आहयी वात ना बारा मे केजो। 43जत्‌यार तीमनी भक्‌ती नी बठक हय जी, ता युहदी माणहु अने आड़जात्‌या युहदी-धरम मानवा वाळा नवला चेला, पोलुस अने बरनाबास नी वात मानवा बाज ज्‌या। पोलुस अने बरनाबास तीमने ह़मजाड़ीन केदा, भगवान नी दया मे बणला रेजो।

आड़जात्‌या मे पोलुस खुस-खबर ह़मळावे

44आवता अराम ना दाड़े ह़ेर ना आखा माणहु मालीक भगवान नो बोल ह़मळवा करीन भेळा हय ज्‌या। 45पण ढेरेत माणहु आवत्‌ला देखीन युहदी माणहु कुहरायवा बाज ज्‌या, अने वीरोद करीन पोलुस नी वात नो वाक काडवा बाज ज्‌या। 46पोलुस अने बरनाबास बीह्‌या वगर केदा, जरुड़ी हतु के पेले तमने भगवान नो बोल ह़मळावु हतु, बाखीन तमु भगवान नो बोल नीकारो करीन ह़मळवा नी हींडता, अने तमु आह़फा ने अमरकाय नी जलमकी जीवाय्‌न लायक नी ह़मज्‌ता; एतरे आमु हाव आड़जात्‌या माणहुन तां भगवान नो बोल लीजीया। 47काहाके मालीक भगवान आमने आहयो हुकम आपलो से,

मे तमने आड़जात्‌या माणहु जुगु वीजाळु बणावलो से,

आनीन करीन के तमारी लारे धरती ना खुणे-कोपरे लग माणहु छुटकारो हात करे तेम।

48आड़जात्‌या माणहु पोलुस नी अने बरनाबास नी वात ह़मळीन घणा खुस हया अने तीहया मालीक भगवान ना बोल नी ईज्‌जत कर्‌या। जेतरा माणहु अमरकाय नी जीवाय जुगु टाळला हता, तीहया ईसु पोर भरहो कर्‌या।

49अने आखा परगणा मे मालीक नो बोल फीर ज्‌यो। 50पण युहदी माणहु, उची कुळी ना भगत माणहु ने अने ह़ेर ना बयरा ने जोर चड़ाय देदा, अने पोलुस अने बरनाबास नो वीरोद कराव्‌वा हुहड़ीन आय लाग्‌या, अने तीमने आह़फा ना परगणा मे गेथा काड देदा। 51अने अळतेण पोलुस अने बरनाबास तीमना वीरोद मे आपणा पोगु नो धुळो झाटकीन ईकुनीयुम ह़ेर मे जत र्‌या। 52पण चेला खुसी अने चोखली आत्‌मा सी पुरान-पुरा भरायला हता।