Select a Verse
एलीपजेरी गल्लां
1तैखन तेमान नगरेरे रानेबाले एलीपजे ज़ोवं,
2“अगर कोई तीं सेइं किछ ज़ोए,
त कुन तीं बुरू लग्गेलू?
पन ज़ोने बगैर कौन रेइ सकते?
3शुन, तीं पेइले बड़े लोकन शिक्षा दित्तोरीए,
ते कमज़ोर लोक मज़बूत कियोरेन।
4बिछ़ड़ते लोक अपने गल्लन सेइं सम्भालरोरेन,
ते थरकते लोक तीं मज़बूत कियोरेन।
5पन हुनी आफत त तीं पुड़ एवरीए,
ते तू न उमीद भोतस;
तै तीं सेइं हुरो, ते तीं हिम्मत हारी।
6कुन परमेशरेरो डर तेरो सहारो नईं?
ते कुन तेरो रोड़ो चाल चलन तेरी उमीद नईं?
7इस गल्ली पुड़ ध्यान दे, कि कोई बेकसूर भी
कधी नाश भोवरोए? या धर्मी भी मारे जेवरेन।
8मेरी नज़री मां त ज़ैना लोक पाप ते
दुखेरू बीज़ बेतन, तैन्ना तेन्च़रे तैसेरी फसल कटतन।
9तैना त परमेशरेरे शाहे सेइं नाश भोतन।
ते तैना परमेशरेरे सरकी सेइं भस्म भोइ गातन।
10शेरेरू गरज़नू ते खतरनाक शेरेरू गरज़नू बन्द भोइ गाते,
ते जुवान शेरां केरे दंत ट्लोड़े गातन।
11शिकार न मैल्हने सेइं बुढो शेर मेरि गाते,
ते शेरनरे बच्चे तितर बितर भोइ गातन।
12अक गल च़ुपच़ारे मीं तगर पुज़ाई जेई,
ते तैसारी भनक मेरे कन्ने मां पेई।
13राती सुपना केरि फिक्री मां ज़ैखन
मैन्हु डुग्घी निड्ली मां झ़ुलतन।
14अवं डरो ते मीं थर्क लग्गी कि
मेरी सब हेड्डी हिल्ली जेई।
15तैखन अक आत्मा मेरे आमने सामने भोइतां च़ली;
मेरी जानी शिलकंटे च़ढ़े।
16तै च़ुपच़ारे रुकी जेई ते मीं तैसेरी शकल न पिशानी।
पन मेरे एछ़्छ़ी केरे सामने कोई रूप थियूं;
पेइली त खामोशी भोइ जेई, फिरी मीं अक शब्द शुनो।
17‘कुन नाश भोनेबालो इन्सान परमेशरे करां जादे धर्मी भोल्हो?
कुन मैन्हु अपने बनानेबाले करां जादे पवित्र भोइ सकते?
18हेर परमेशर अपने सेवकन पुड़ भरोसो न रख्खे,
ते अगर तैन मां कोई दोष मैल्हे त अपने स्वर्गदूतन दोषी करार देते।
19फिरी ज़ैना मित्तरे घरन मां रहतन,
ते ज़ैन केरि मुनीयाद मित्ती मां रख्खोरीए,
ज़ैना कीड़ां केरे ज़ेरे ढ्लेन्च़े गातन,
तैन केरि कुन गिनती आहे।
20तैना झ़ेझ़ेरे देंते ड्लवझ़ी तगर नाश भोते रहतन,
तैना हमेशारे लेई नाश किये गातन,
ते कोई तैन केरो खियाल भी न केरे।
21कुन तैन केरे डेरां केरि डोरी तैन्ने मां,
अन्तरे न केट्टी गान? तैना बगैर अक्लां मेरि गातन?’”


