Select a Verse

नीनवे रा स्राप

1ओ नीनवे शईर तां पाँदे लाणत ए, तूँ पक्का ई नाश ऊई जाणा! तांदे लोक अत्या करने वाल़े ओर खून बाह्णे वाल़े बऊत जादा ए। तेरे लोक चूठ बोलणे ओर लूटणे वाल़े ए। तेरे लोक हर बखत दूजेया साथे लड़ाई चगड़ा करदे रओए। 2कोड़ेया री, रथा, टईरा ओर कोड़ेया रे पैरा री तेज आवाज सुणो। रथ नीनवे रिया तरफा खे बढ़ने लगी रे। 3कोड़ेया पाँदे सवार लोका रे आथो दे चमकणे वाल़िया तलवारा ओर भाल़े देखे जाई सकोए। सड़का दे लाशा पड़ी रिया ए। हर जगा लाशा रे टेर लगी रे। इतणिया लाशा ए कि लोक तिना पाँदे रुड़ने लगी रे। 4ये सब कुछ नीनवे रिया बजा ते ऊईरा। नीनवे तेसा सुन्दर वेश्या जवाणसा जेड़ा ए जो कदी बी रजदी नि ए, तेसा खे ओर जादा, ओर जादा चाईयो था। तिने आपणे आपू खे बऊत सारे देशा खे बेचीता दा था, ओर तिने सेयो कुल आपणे दास बनाणे खे तिना पाँदे तंत्र-मंत्र करी राखेया था।

5सेना रे यहोवे री ये बाणी ए, “आऊँ तेरे खलाफ ए, मां तेरे टाल्ले मुंए तक ऊबे चकणे। तेरा नांगा शरीर मां सारेया देशा खे दखाणा। तिना सबी देशा तेरी बेशर्मी देखणी। 6मां तां पाँदे घिनौनिया चीजा सेटी देणियां। मां तां साथे कृणा रा बर्ताओ करना। लोका तूँ देखणी ओर तां पाँदे आसणे। 7जितणेया तूँ देखणी, सबी तांगा गे ते नठी की बोलणा कि नीनवे नाश ऊई गी, तेरिया तँईं केस रोणा? मां केथा ते ताखे ईम्मत देणे वाल़े खे ल्याऊँ?” 8क्या तूँ तेबेस शईरो ते बढ़ी की ए, जो नील नदिया बीचे बसी री थी ओर तेसा रे चऊँ कनारे पाणी था ओर समुद्र तेसा खे किले रा ओर दवाला रा काम करो था। 9कूश ओर मिस्री तेसा खे बऊत जादा तागत देयो थे, पूत ओर लूबी तेसा रे मतदगार थे। 10तेबे बी तेसा खे बन्दी बनाई की गुलामिया दे लईगे, तेसा रे छोटे-छोटे बच्चे सड़का रे कनारे पाँदे टुकड़े-टुकड़े करीते; तेसा रे प्रतिष्ठित लोका खे तिने चिट्ठी पाईया ओर तेसा रे सारे बड़े लोक साँगल़ा दे बानी ते दे ए। 11तुसे नीनवे रे लोका जेड़े ई मतवाल़े ऊई जाणे, ओर आपणे दुश्मणा ते बचणे रिया तँईं शरण लणे खे जगा टोल़ने लगणे।

12तुसा री सारिया मजबूत जगा दाऊगल़े रे डाल़ा जेड़िया ए। जेबे दुश्मणा सेयो ईलाणे तो तिना रे पईले फल बड़ी सानिया ते थाले पड़ी जाणे। ओर तुसा रिया किमती चीजा दाऊगल़ेया जेड़िया ऊणिया जो लोका रे मुंए दे पड़ी जाणिया। 13देख, तेरे शईरो रे पीतरे तेरे सिपाईए लड़ने री तागत खोई ती दी ए। तेरे देशो रे जाणे रिया बाटा तेरे दुश्मणा खे बिल्कुल खुलिया पड़ी रिया, तेरे द्वारा दे लगी रे लकड़िया रे डण्डे आग लगाई की नाश करीते दे ए। 14तेरे दुश्मणा रे केरने ते पईले ई तूँ आपणे शईरो दे पीतरे पाणी कट्ठा करी लो, ओर आपणे किले जादा मजबूत करी लो। गड्डेया दे जाई की माट्टी केसो ओर तिजी खे सांचेया दे पाओ, दवाला री मरम्मत करने खे ईटा बणाओ। 15तेती तूँ आगी दे फूकी की पस्म ऊई जाणी ओर तूँ तलवारी साथे नाश ऊई जाणी। तेसा तूँ येलेक नाओं री टिड्डिया जेड़ी निगल़ी लणी, चाए तूँ अर्बे नाओं री टिड्डिया जेड़ी अणगिणत बी ऊई जाए! 16तेरे बपारी सर्गो रे अणगिणत तारेया ते बी जादा ऊए, सेयो तिना टिड्डिया जेड़े बऊत ऊईगे जो सब कुछ चट करी की उडी जाओईया। 17तेरे अधिकारी लोक टिड्डिया जेड़े ओर तेरे सेनापति टिड्डिया रे दलो जेड़े ठईरने, जो ठण्डी रे दिना दे दवाला पाँदे बैठी जाओईया, पर जेबे सूरज दिशोआ, तेबे नठी जाओईया ओर कोई नि जाणदा कि सेयो केयी गईया।

18ओ अश्शूरो रे राजा, तेरे ठराए रे परदान सयी जाओए, तेरे शूरवीर पारी नींजा दे पड़ी गे रे। तेरी प्रजा पाह्ड़ो पाँदे तित्तर-बित्तर ऊई गी री ओर तिना खे फेर कोई कट्ठा नि करदा। 19तेरे जख़्म नि परी सकदे, तेरी बमारिया रा लाज नि ऊई सकदा। हर कोई जो तेरे नाशो रिया खबरा खे सुणोआ, चाड़िया बजाओआ। सेयो सब खुश ए! कऊँकि तिने सबी तेसा पीड़ा खे सईन करी राखेया ए, जिना खे तूँ सदा तिना खे देया करे था।